Glinka zielona. Przewodnik po tym, jak ją używać i w jakich sytuacjach z niej korzystać.

GLINKA ZIELONA

Na co pomaga glinka?

Na wszystko. Tak, bo glinka jest dobra na wszystko.

Wiem, powtarzam się. Ale wydaje mi się, że jeszcze stosunkowo niewiele osób zna, czy w ogóle zdaje sobie sprawę, a więc i wykorzystuje dobroczynne własności glinki. Tymczasem znane są one od wieków.

Bo pierwsze informacje o  terapeutycznym zastosowaniu glinki sięgają jeszcze czasów starożytnego Egiptu, czyli 2700 lat p.n.e. Przez wieki wszelkiego rodzaju medycy i uzdrawiacze ze wszystkich kontynentów stosowali glinkę. A nawet dzisiaj choć glinka w pewnym sensie poszła w odstawkę. Bo wyparły ją syntetyczne lekarstwa. To jednak  wciąż ma zastosowanie w rozlicznych kosmetykach i farmaceutykach. Ale i coraz więcej osób  sięga po taką glinkę w formie naturalnej, nieobrobioną.

Dlatego zebrałam dla Was kilka podstawowych informacji o glincej, jej rodzajach i zastosowaniach. Zacznijmy od rodzajów glinki.

Rodzaje glinki.

Jest ich wiele. Każdy rodzaj glinki charakteryzuje się inną strukturą mineralogiczną i  składem chemicznym.
Najczęściej stosowane są glinki pochodzące z gleb ilastych i montmorylonitowych. Z reguły mają one kolor zielony. Dlatego chyba najbardziej znana jest GLINKA ZIELONA. Choć czasami mogą one być żółte, albo czerwone.

Innym rodzajem glinki jest  glinka kaolinitowa (najczęściej ma ona kolor biały). Tyle, że to nie kolor nadaje glince jej specyficzne własności. Tylko jej budowa chemiczna i skład.  

Każdy z wyżej wspomnianych rodzajów glinki ma swoje specyficzne własności. Niemniej wszystkie glinki (niezależnie od ich rodzaju) charakteryzują się pewnymi podstawowymi cechami:

Cechy glinki:

Glinka wykazuje silne działanie absorbujące.

Które zapewnia jej dobre własności „pokrywające”. Glinka w postaci okładu jakby naturalnie rozkłada się (rozlewa i dopasowuje do) danej powierzchni. To właśnie tego typu własności umożliwiają wykorzystanie glinki pod postacią kataplazmy lub wewnętrznie jako zabezpieczenie (swego rodzaju opatrunek okrywający dla) układu pokarmowego.

Glinka ma działanie adsorbujące.

Glinka po prostu adsorbuje (to bardziej naukowy termin), a tłumacząc z polskiego na nasze wyłapuje niechciane elementy (gazy, niektóre bakterie, toksyny czy trucizny).

Glinka działa remineralizująco.

Czyli uzupełnia niedobory pewnych minerałów. A to dzięki zawartości takich pierwiastków, czy związków, jak krzemionka, aluminium, magnez, wapń, żelazo, fosfor, sód, potas, cynk).

Glinka działa antyseptycznie, gojąco i przeciwzapalnie.

Czyli po prostu odkaża, naprawia, czyści wszelkiego typu zranienia, czy uszkodzenia, zarówno na zewnątrz (stosowana w postaci okładu), czy też od środka (przyjmowana wewnętrznie, wypijana np rano na czczo w formie 21 dniowej kuracji). Nawet jeżeli tego jej magicznego działania nie widać, to czuć je w sobie i po sobie.

Glinka montmorylonitowa charakteryzuje się największym bogactwem składników mineralnych i ma najmocniejsze działanie adsorbujące. Dlatego szczególnie zaleca się ją w leczeniu ran, wrzodów i w przypadku niedoboru minerałów w organiźmie.

Glinki ilasta i kaolinitowa mają z kolei większą zdolność do pokrywania powierzchni (stąd stosuje się je jako kataplazmy) i do wyłożenia (a więc zabezpieczenia) błon żołądkowo-jelitowych.

ZASTOSOWANIE GLINKI. W jakich przypadkach można stosować glinkę?

Najczęściej glinkę stosuje się w przypadku problemów dermatologicznych (choroby skóry) oraz problemów z trawieniem (zatrucia pokarmowe, wzdęcia, gazy).

Dla każdego z tych zastosowań należało by wybrać najodpowiedniejszą formę aplikacji/sposób przyłożenia. Tzn zewnętrznie pod postacią kataplazmy lub wewnętrznie, albo obie jednocześnie.

Jak używać glinkę?

Podstawowe wskazówki na temat stosowania glinki.

Glinkę możemy stosować pod postacią: zimnych okładów,  ciepłych okładów, zdekantowanej wody z rozpuszczoną w niej glinką, czyli glinki do picia (przyjmowana wewnętrznie), niezdekantowanej (a więc jeszcze mętnej) wody z glinką, kiedy glinka nie zdążyła jeszcze osiąść na dno…

Zimne okłady z glinki.

W takiej formie możemy stosować glinkę: na wrzody, krwiaki, stłuczenia, siniaki, odleżyny w ich początkowym stadium, lekkie, niezbyt rozległe oparzenia, zwichnięcia, hemoroidy, żylaki, czy zadry.

Ciepłe okłady z glinki.

W tej formie stosujemy glinkę w przypadku bólów stawów (artroza), bólów reumatycznych, czy zapalenia ścięgien.

Zdekantowana woda z glinką

Czyli glinka do picia (przyjmowana wewnętrznie) może mieć zastosowanie w przypadku wzdęć, czy  nieprzyjemnych gazów jelitowych.

Niezdekantowana, czyli mętna woda z glinką

Znowu glinka do picia (czyli przyjmowana wewnętrznie), ale bez czekania aż spora część glinki opadnie na dno. Czyli de facto będzie to mocniejsza dawka glinki. No i nie tracimy tutaj czasu na jej przygotowanie.

Możemy bezpośrednio zaaplikować sobie ją w razie takiej konieczności. Stosujemy ją w takiej formie w przypadku zapalenia okrężnicy, bólów żołądka, przemęczenia, demineralizacji (czyli utraty, niedoboru składników mineralnych) w organiźmie.

GLINKA ZIELONA

Jak przygotować glinkę do picia?

Przygotowanie glinki do picia pod postacią zdekantowanej wody z glinką.

Bo tu nie ma żadnej filozofii. Bo glinka jest prosta w obsłudze i tania. Po prostu… do szklanki z wodą wsypujemy ½ – 1 łyżeczkę glinki (najlepiej tzw przewietrzonej – w tym wypadku powinniście móc się znaleźć odpowiednią adnotację na opakowaniu).

Do nasypania i wymieszania glinki powinno się używać łyżeczek drewnianych, albo plastikowych czy kości. Byle nie z metalu. Konktakt z metalem dezaktywuje (anuluje, czy rozładowuje) dobroczynne działanie glinki.

Szklankę przykrywamy, po to by glinka nie absorbowała, czyli nie wchłaniała w siebie zanieczyszczeń z powietrza. Czyli by jeszcze przed użyciem nie straciła całej swojej mocy.

Pozostawiamy  na 3-4 godziny lub całą noc. Następnie tak przygotowaną wodę z glinką wypijamy (bez uprzedniego wymieszania). Czyli tutaj nie jemy osadu glinki, który w międzyczasie osiadł na dno.

Tak przygotowaną glinkę najlepiej byłoby przyjmować na czczo np rano. Robiąc sobie taką 21-dniową (3-tygodniową) kurację np na wiosnę. Podczas, której równolegle należałoby pić dużo wody. Celem lepszego eliminowania z organizmu zanieczyszczeń.

Przygotowanie mętnej (niezdekantowanej) wody z glinką.

Przygotowuje się ją podobnie jak zdekantowaną wodę z glinką. Tyle, że bezpośrednio przed wypiciem całość mieszamy drewaniną łyżeczką. Tak przygotowaną glinkę możemy przyjmować 1-3 razy dziennie, najlepiej na 15-30 minut przed posiłkiem.

Przygotowanie kataplazmy (czyli okładu z glinki).

Okład z glinki przygotowuje się mieszając glinkę (pod postacią grudek lub drobnego proszku) z dodatkiem wody. Uzyskujemy w ten sposób plastyczną masę, która powinna być stosunkowo gęsta, ale jednocześnie na tyle giętka i plastyczna, by była łatwa do formowania.

Najlepiej przygotować okład o grubości 1-2 cm. Może on wychodzić 2-3 cm poza leczoną strefę. Do przymocowania okładu możemy zastosować  bandaż, płótno lub plastikową folię żywnościową. To ostatnie jest najmniej wskazane, gdyż w tym wypadku będzie trudno glince oddychać.

Uwaga.

Równolegle z położeniem okładu  z glinki na leczone miejsce, należałoby położyć drugi okład z glinki na wgłębienie z tyłu szyi (czyli na kark) lub na dolną część brzucha. Są to dwa tzw punkty drenujące organizm. Położone w te miejsca okłady z glinki będą przyciągać do siebie zanieczyszczenia z pozostałych (nie leczonych) części organizmu.

W przeciwnym razie wszystkie zanieczyszczenia z całego organizmu będą ciągniete w kierunku okładu położonego na chore miejsce. A łatwo możecie wyobrazić sobie, że od tego nadmiaru zanieczyszczeń jego stan tylko się pogorszy.

No i tu bardzo ważna rzecz. Po prostu, prozaicznie, banalnie: Glinka potrzebuje czasu i regularności. Po to, by zobaczyć pierwsze efekty. Dlatego okład z glinki najlepiej było by położyć na jakieś 1-2 godziny.

Środki ostrożności i przeciwwskazania dotyczące stosowania glinki.

Glinki nie należy przyjmować wewnętrznie przy przewleklych zaparciach, jeżeli  poprzednio wystąpiła niedrożność jelit, w przypadku przepukliny, przy nadciśnieniu, w czasie ciąży i karmienia piersią.

Picie wody z glinką jest również niewskazane u osób, które stosują dietę bogatą w tłuszcze, po spożyciu oleju parafinowego (glinka zaczopuje się w środku). A także przy przyjmowaniu niektórych lekarstw, czy pigułki antykoncepcyjnej (glinka wchłonie je i zupełnie zniweluje ich działanie).

Miłego stosowania glinki.

Pozdrawiam serdecznie

Beata

Bibliografia

  • Glinka Valerie Vidal

Zapisz się na newsletter

Zaobserwuj mnie na Instagramie

Related posts

8 Thoughts to “Glinka zielona. Przewodnik po tym, jak ją używać i w jakich sytuacjach z niej korzystać.”

  1. glinkę stosuję na razie w maseczkach np. z Vianka

  2. No proszę. Niby powinnam to wiedzieć a nigdy o niej wcześniej nie słyszałam. Dobrze jest o tym wszystkim wiedzieć. Ciekawa jestem czy u siebie ją dostanę. Pozdrawiam.

  3. Dzięki za tak obszerne informacje! Z pewnością skorzystam! 🙂

  4. Glinkę bardzo lubię i stosuję w maseczkach, świetnie działa na skórę. Nie miałam pojęcia, że można ją też pić 🙂 dobrze znać takie zastosowanie i pamiętać w kryzysowych sytuacjach 🙂

  5. Wow. Chyba pora się zaopatrzyć w ten produkt, zwłaszcza, że kilka problemów, o których pisałaś… niestety dotyczy również i mnie. Nigdy o glince nie słyszałam i trułam się jakimiś lekami, a tu proszę.. Można i w taki sposób. Warto spróbować. 🙂 Dziękuję za tego pomocnego posta i lecę glinkę zakupić w najbliższym czasie 🙂 Pozdrawiam!

  6. W kwestii zdrowego odżywiania ciągle uczę się czegoś nowego – tym razem padło na glinkę. Ciekawie prezentują się zimne i ciepłe okłady.

  7. Teresa

    Witam. Czy glinka może być stosowana na torbiel Bakera pod kolanem, lekarz zalecił wycięcie ale ja się trichę obawiam. Z góry Dziękuję za odpowiedź.
    Pozdrawiam ciepło Teresa

  8. Emilia

    czy mogłaby mi pani powiedzieć gdzie znajdę coś więcej o wydobyciu i budowie glinki?

Leave a Comment